1 maart 2026 - Rick Kempen
Al meer dan 100 blogs zijn er op deze site verschenen, die de rijkheid, variatie en importantie van de Nederlandse biercultuur bezingen en beschrijven. Hier en daar klonk wel eens een waarschuwend woord, over dat het niet louter gezelligheid en hiephiephoera is – overwegend kwamen er positieve verhalen los. In de nieuwe layout van deze geweldige website – van harte, Stichting Erfgoed Nederlandse Biercultuur! – ziet het er allemaal nog feestelijker uit. Maar wat nu als er helemaal geen Nederlandse biercultuur meer is?
Ik wil helemaal niet de Sombermans uithangen, maar mij bekruipt het gevoel dat ‘we’, de Nederlandse gemeenschap van brouwers, bierliefhebbers en aanpalende actievelingen als lemmingen richting een hoge klif wandelen. Om ons daar vervolgens juichend vanaf te storten, recht in de diepte waar ons geen wilde zee wacht, maar de geopende muil van het monster dat Neoprohibitie heet. U weet wel: de Nieuwe Blauwe Knoop, de Nieuwe Gematigdheidsbeweging, de als verstandige raadgever vermomde Gezondheidsmafia die maar een doel heeft. Dat doel is het uiteindelijk volledig verbannen van alcohol uit de samenleving.
Zodra alcohol niet matig genoten wordt maar misbruikt, is het een zeer gevaarlijke stof. Net zoals koffie, suiker en neusspray. Daar is ieder het over eens: waar we een halve eeuw geleden geen seconde stilstonden bij de risico’s van (overmatig) alcoholgebruik, zijn we nu doordrongen van de gevaren. De industrie doet zijn best hierin mee te bewegen en waarschuwt voor deze gevaren, onthoudt zich van reclame richting kwetsbare groepen en de jeugd van tegenwoordig. Daar kun je vast nog wat tandjes bijzetten, maar de industrie doet haar best en zoekt naar alternatieven: alcoholvrij en alcoholarm bier voorop. Toch is de honger van het Neoprohibitionistische monster daarmee niet gestild. Sterker: hoe meer de industrie doet, hoe luider de roep van het monster wordt. Hoe meer het hongerig om zich heen kijkt en zijn bloederige klauwen dreigt te slaan in de alcoholindustrie, de brouwers voorop.
Het Neoprohibitionisme monster bedient zich hierbij van groezelige retoriek. Zo schrijft het Trimbos instituut op zijn website: “Zo mag alcoholvrij bier tot 0,1% alcohol bevatten en alcoholarm bier tot 1,2% alcohol. Frisdrank en limonade mogen geen alcohol bevatten, tenzij die alcohol (max. 0,5%) ontstaan is bij onbedoelde en onvermijdelijke natuurlijke gisting. In de praktijk kunnen ‘alcoholvrije’ dranken dus een kleine hoeveelheid alcohol bevatten. Ook in kleine hoeveelheden kan alcohol schadelijke effecten hebben.” Het groezelige woordje ‘kan’ wordt vervolgens, in discussies in media, niet langer op waarde geschat: dat het ook niet kan wordt verzwegen. Sterker, het woordje ‘kan’ wordt gemakshalve vergeten zodat de conclusie blijft staan dat ook ‘alcoholvrije’ dranken schadelijk zijn.
De kampioen van het Neoprohibitionistische monster, Jellinek, maakt het nog bonter. “Het is per persoon verschillend of alcoholvrij bier een goed alternatief kan zijn voor alcohol. Als het mensen helpt om geen echte alcohol te hoeven drinken, dan is het niet persé een bezwaar.” Niet persé?! Is het dan in alle andere gevallen wel een bezwaar?!
“Wel kan het drinken van alcoholvrij bier de trek in 'echt' bier oproepen en associaties met alcohol en de sfeer daaromheen in stand houden.” Ja hou op nou, zo kun je wel alles aan elkaar drogredeneren! Je zou toch voor gek verklaard worden als je met droge ogen zou beweren dat speelgoedpistooltjes moeten worden gemeden omdat ze de trek in ‘echte pistolen’ oproepen? Of dat touwtrekken moet worden verboden, omdat dit de trek in trekdrop kan oproepen, en dat bevat te veel suiker en is dus slecht voor je?
Niemand gaat écht in discussie tegenover de overdreven vergelijkingen, drogredeneringen en overtrokken bedilzucht ( “er is geen veilige hoeveelheid”) vanuit de, daartoe gulzig aangespoord door het Neoprohibitionistische monster, overheid en aan haar gelieerde gezondheidsinstituten. En dat is potentieel het einde van de Nederlandse biercultuur. Want bier vangt alle klappen op in deze discussie, als grootste alcoholhoudende drank – wijn en gedistilleerd blijven in de media buiten schot en houden zich, begrijpelijk, stil. De industrie is telkens meebewogen met de groeiende weerstand maar moet oppassen zo meteen niet alleen met de rug tegen de muur te zijn gedrongen – ze wordt er dwars doorheen gedrukt door het Neoprohibitionistische monster!
Afgelopen uit met die onzin! De Nederlandse biercultuur, producenten, consumenten en ieder die er verder bij betrokken is, moet zich weren tegen het groeiende Neoprohibitionistische monster. We moeten weerwoord bieden aan de als goedbedoelende adviseurs vermomde Blauwe Knopers die een wereld voor zich zien waarin nooit iemand ziek wordt, niemand ooit een foutje of een verkeerde keuze maakt, niemand ooit teleurgesteld wordt door niemand niet en waarin iedereen zo gezond mogelijk zo oud mogelijk wordt, met een slopende aftakeling als verheerlijkt einde aan het oersaaie maar o zo verstandige leven. Die van de maatschappij van verschillend denkende, kiezende en genietende mensen een kolonie van eenvormige mieren maken wil. Op de barricaden, bierliefhebbers van Nederland!
Bronnen en links:
